Kitap

Sıradan bir dersanenin
Sıradan bir öğrencisiydi.
İlkokula başlar gibi öğreniyordu

Her şeyi yeni yeni.
Tuttuğu kalp miydi yoksa kalem miydi?
Kesin olan şuydu ki 
İlk tutuşu olduğu çok belliydi.

Heyecanına ortaktı parmakları.
Kayıp gidiyordu ellerinden
Tutamadığı duyguları ve
Tutunamadığı hayalleri.
Silktiği omuzlarından sarkıyordu aşağı başı.

Çözdüğü soruları hocalarına
Çözemediği sorunlarını dostlarına 
Çözümsüz olanları da bana sorardı.
Aynanın karşısında konuşurduk hep onunla.
İlkin’di kızın adı, belki de sonuydu. 

Sevmişti onu; uzaktan, incitmeden, korkakça.
Soru çözümünde görmüştü onu en başta
Tutuklu sanıklar gibi hareket edemez olmuş
İlkini tanıdıkça, ona vakit ayırdıkça.
Kenara yazdı durmadan artan duygularını,
En sonunda bir kitap doğdu o duygulardan. 
Sahipsiz kitabın kulağına
Başıboş, aylak bir tilki fısıldadı ismini. 
Tilki kendi adını vermiş bu yenidoğana.

Düşürmeme telaşıyla vermiş kitabı sahibine.
O da heyecanla götürmüş kitabı asıl sahibine.
İlkin kitapta yazılanları okuduktan sonra,
Soru çözümünde çağırmış kitabın yazarını yanına. 
Takıldım demiş bir soruda.
Edebiyat bilgisine güvenilen kişi,
Sualsiz geçmiş sorunun başına.
Altı çizilen soru cümlesini okumuş:
“Tecahül-i Arif” nedir?

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Yaralıydı

    Bir başına dolaşıyordu. Otların arasından süzülürken çıkardığı hışırtı sesinin, diğer yabanileri rahatsız etmemesini düşünecek kadar inceydi. Yaralıydı. Yabanileşmeden önceki anılarını düşünüyor, öfkeden başka bir şey bulamıyordu. 21. Yüzyılın hastalığıydı bu yabanilik. Aşk diye bir musibet gelince insanın başına; Çakmaktaş sopasıyla vuruyordu gerçekler, güzel anıların içinde tekrar tekrar yaşamak isteyenlerin başlarına. Eli paketlilerdendi bir zamanlar oysa. Tutunan ama tutunmak istemeyenlerdendi o. Şimdiyse ince ruhu incinmiş, adeta ince ince yağan yağmur gibi her adımda daha da damlıyordu başından akan kan. Yaralıydı. Başından ayaklarına kadar uzanan 74 inçlik mesafe yüzünden, kanın havada süzülüşü daha da uzun sürüyordu. Diğer yabaniler onun incelik dolu kanını dikkatlice inceliyorlardı. Başlarına gelmesinden korktuklarındandı bu belki de. Başlarını yoklamaya başlayanlar bile vardı. Yaralıydı. Yaşam ile ölüm arasındaki çizgide, her geçen saniye ölümün tarafına yaklaşt...
Devamı

Ceres

Peşindeydi kulaklarındaki  ceres  sesinin. Gözleri kapanıyor, ayağına takılan kumların içinde saklı bulunan küçük taşlar adımlarını perişan ediyordu. Sıcaktı kum gibi hava. Yürürken destek alıyordu bir eliyle tuttuğu sopadan. Diğer eli göğsünde, kalbinin tik tak edişini hissediyordu yaşadığını anlamak için. Kavuşmak için yaşaması gerekliydi. Hiç ölenle konuşur muydu insan? Kavuşmak için yaşaması gerekliydi, ölüm diyarında aradığını bulamayacağı sebebiyle henüz.  Kalbinin tik  takları , ona kabirden ne kadar uzakta olduğunu hatırlatıyor, rahatlamaya çalışıyordu.  Görünüşü perişanlar perişanıydı, tıpkı sevdiğinin eşiğinde dilencilerin dilencisi olduğu gibi.  Uzun boyu, kısa boynu, karışan saçı ve sakalıyla ağır aksak yürüyordu. Yol boyunca akbabaların gözünden ırak olmamıştı. Kuş bakışı izleniyordu gökten, Tanrı’nın izlediği gibi. Tik  takların  kesilmesini bekliyorlardı, Azrail’in amansız bekleyişi gibi. Seraplar bile haberdardı bu adamın  he...
Devamı

Artık Şatoda Değil, 1+1 Apartman Dairesinde Yaşayın

  Biz Hep Şatoda Yaşadık - Eleştiri   Biz Hep Şatoda Yaşadık, kendini bir ‘’Amerikan Gotiği’’ olarak adlandırıyor. Bu tarzın getirileriyle ilgili pek bir şey bilmiyor, kendinizi bu tarzın yeni bir okuyucusu olarak -tıpkı benim gibi- görüyorsanız; öncelikle gotik tarzı araştırmanız, anlamaya çalışmanız gerekiyor. Şahsen ben, gotik edebiyatının en büyük temsilcilerinden olan Edgar Allan Poe ile bu tarzı anlamaya çalıştım. Kuzgun’u ve birkaç öyküsünü okudum. Poe; okuyucusunu tedirgin etmesi, cümlelerinin ardına sakladığı psikolojik öğeleri okuyucusunun bulmasını istemesi, inandırma gayretine girmeden yazması gibi özelliklerle gotik edebiyatının beklentilerini ve içeriğini tam anlamıyla ortaya koyan bir yazar. Haliyle böyle bir yazarı okuduktan sonra, ‘gotik edebiyat’ sıfatına sahip olan her kitabı da Poe’nun çizgisinde değerlendirmeyi elzem gördüm.           Pek tabii ki Shirley Jackson ile Poe’nun yazarlık kabiliyetlerinin farklı olduğunu aklımdan çı...
Devamı